Farinam et ova ad faciendum rafiolos.
W Bergamo naczelnych nigdy dość! Weneckie mury miej skie są wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a od 2019 r. są uznawane za Kreatywne Miasto Gastronomii UNESCO, dzięki niezwykłemu dziedzictwu mleczarskiemu i produkcji nie mniej niż dziewięciu serów o chronionej nazwie pochodzenia, co czyni je Europejską Stolicą Sera.
Istnieje również legenda Światowych Rekordów Guinnessa związana z najdłuższą sztafetą i uściskami w parach.
Mówiąc o makaronie – niezbędnym składnikulombardzkiego jedzenia i wina – Bergamo może pochwalić się wyjątkowym rekordem: udokumentowano tu najstarsze ravioli w Europie, rafiolo di Santlessandro. rafiolo di Sant’Alessandropochodzący z pergaminu z 1187 roku, wiele lat przed pierwszymi kanonicznymi zapisami o nadziewanym makaronie
A więc nie tylko casoncelli i scarpinocc. Nowością w naszym menu jest przepyszne raviolo, które kiedyś przygotowywano w parafii Sant’Alessandro, znajdującej się niegdyś na Górnym Mieście w pobliżu bramy poświęconej świętemu i upamiętnionej dziś kolumną.
Co mogę powiedzieć – między rafiolo a stracciatellą, obszar ten ma wszelkie kwalifikacje, aby stać się nowym punktem odniesienia dla smakoszy.
Ale kiedy dokładnie rafiolo
Jeśli pierwsze wiadomości o casoncelli pochodzą z 13 maja 1386 roku, dokument znaleziony kilka miesięcy temu przez dziennikarkę kulinarną i winiarską Silvię Tropea Montagnosi w Diecezjalnym Archiwum Historycznym w Bergamo umieszcza rafiolo co najmniej 200 lat wcześniej, w 1187 roku. Pergamin przekazuje protokół z procesu, który odbył się w Bergamo na polecenie papieża Urbana III: “wolontariusz” z parafii Sant’Alessandro, niejaki Avostano, mówi nam, że zwyczajem było robienie rafioli ze składników podarowanych przez biskupa.
Zwyczaj, stąd tradycja. Rafiolo jest nawet starsze niż można by przypuszczać na podstawie tego dokumentu i zmienia historię nadziewanego makaronu, po raz pierwszy opisaną przez brata Salimbene de Adam da Parma w jego “ravioli sine crusta di pasta” (1284).
“[…] multones et vinum et panem et farinam et ova ad faciendum rafiolos et piper et salem et ligna.
”
Czyli: “barany i wino i chleb i mąka i jajka do zrobienia ravioli i pieprz i sól i drewno”. Pomimo upływu czasu, pergamin pozostawia nam dokładną listę składników potrawy, która była oferowana w dniach po Wielkanocy. Mutton” oznacza baraninę, być może duszoną z przyprawami lub pieczoną, podczas gdy makaron był wyraźnie na bazie jajek.
Składniki wymienione przez średniowiecznego kronikarza zostały natychmiast wykorzystane przez niektórych restauratorów z Bergamo, którzy chcieli ożywić rafiolo podczas wydarzenia“De Casoncello“.
Wydarzenie co roku celebruje nadziewane makarony z Bergamo, od casoncelli po capel de monega, via scarpinocc, creste scalvine, ravioli z duszonym mięsem z Covo i bertù.
Na co czekasz, aby dołączyć do bankietu? Festiwal kulinarny odbywa się zwykle w połowie maja, w szczycie wiosny w Bergamo. Sprawdź daty na naszej stronie internetowej, czekamy na Ciebie.
