Bergamo i jego doliny oferują kilometry podjazdów i zjazdów, które – zakręt po zakręcie – są idealne do jazdy motocyklem.
Oto kilka pomysłów na trasę, która zaspokoi Twoją pasję do dwóch kółek i pragnienie zanurzenia się w przyrodziei podziwiania bezcennych widoków.
Przegląd przełęczy przecina trzy terytoria, zaczyna się w Valtellinie, przechodzi przez dużą część prowincji Bergamo, wkracza na ziemię Brescii, a następnie kończy się w Bergamo.
Wyruszamy z Morbegno w Valtellinie i od razu zaczynamy wspinaczkę w kierunku Przełęcz San Marco.
Przełęcz, która ma starożytny smak. Podczas wspinaczki oddychasz poczuciem podboju, które utraciło wiele innych, bardziej znanych przełęczy.
Być może to z powodu wiecznie zniszczonego asfaltu, drogi, która otwiera się jak akordeon, a następnie zwęża, zakrętów i zapierającej dech w piersiach scenerii na tle Alp Retyckich, a może z powodu rześkiego powietrza, które nawet w środku sierpnia owiewa twarz. San Marco pozostaje w sercu!
Z Morbegno przechodzi się przez dolinę Bittolub doliny Bitto, w liczbie mnogiej, ponieważ są dwie, jedna prowadząca do Gerola Alta i dolina Albaredo, która prowadzi do przełęczy San Marco.
The bitto to słynny typowy ser, którego koniecznie trzeba spróbować. Niektórzy mogą pomyśleć, że doliny zostały nazwane na cześć sera, ale jest odwrotnie, to ser wziął swoją nazwę od dolin. Nazwa pochodzi od strumienia Bitto, który przez nie przepływa.
Droga do przełęczy i dalej do Val Brembana ma starożytne korzenie: jest to słynna Via Priulastarożytna droga handlowa zbudowana w 1593 roku przez weneckiego podestę Alvise Priuli w celu połączenia Doliny Padu z Valtelliną i regionem transalpejskim, aby uniknąć przejazdu karawan handlowych przez wrogie terytoria Księstwa Mediolanu.
Marmurowa tablica z lwem św. Markana szczycie przełęczy upamiętnia panowanie Republiki Weneckiej.
Po przekroczeniu przełęczy przystanek na kawę w schronisku jest rytuałem, którego nikt nie może pominąć.
Następnie zjeżdżamy do Val Brembana w kierunku MezzoldoNastępnie Piazza Brembana, San Giovanni Bianco i wreszcie Zogno. Skręcamy w lewo, podążając za znakami prowadzącymi do Przełęcz Zamblanajpierw przekraczając piękny wąwóz Bracca któremu towarzyszą skały i strumienie wody przecinające drogę.
Wąwóz o długości 2,5 km, wyrzeźbiony przez strumień Ambria, pochodzi z 1882 roku, a jego ukończenie zajęło dekadę.
Zimą można podziwiać uderzające zjawisko naturalne, galavernalub krystalizację stałych powierzchni, które tworzą bajkowy krajobraz.
Jedziemy dalej do Algua, Serina, Valpiana, Oltre il Colle i docieramy do przełęczy Zambla.
Małe przekierowania do Serinamiejsce narodzin Jacopo Nigretti, w sztuce Palma Starsza. Malarz, który według Vasariego wywarł wpływ na Leonarda Da Vinci i Michała Anioła Buonarrotiego i którego dzieła znajdują się obecnie w prestiżowych muzeach, Luwrze, Ermitażu, Galerii Narodowej i Gemäldegalerie.
Schodzimy w kierunku Dolina Seriana, Oneta, Gorno i docieramy do Val del Riso. Na skrzyżowaniu Ponte Nossa zostawiamy znaki na Clusone i przełęcz Presolana po naszej lewej stronie, podążając za znakami na Bergamo. Zawracamy, przecinając całą dolinę, aż dotrzemy do miasta Albino i znaków “Valle del Lujo”.. Aby ci pomóc, weź czarną szopę firmy odzieżowej Scorpion Bay jako punkt odniesienia. Znana firma znana również nam, riderom.
Kontynuujemy podążając za znakami Valle del Lujo, mijamy Fiobbio, Casale i ostatecznie docieramy do przełęczy Colle Gallo. przełęczy Colle Gallo.
Po dotarciu do Colle Gallo po lewej stronie znajduje się droga prowadząca do Sanktuarium Altino. Jeśli masz czas i ochotę, polecam, przed kontynuowaniem, wybrać tę drogę i dotrzeć do Sanktuarium, piękno widoku na środkową dolinę Seriana, piękno miejsca kultu, małej perły, z pewnością wynagrodzi ci objazdy.
“…Początki Sanktuarium Altino sięgają niezwykłego wydarzenia, które miało miejsce w upalny dzień 23 lipca 1496 roku. Mieszkaniec Vall’Alta, Quinto Foglia, przebywał w towarzystwie swoich dwóch synów na zboczach góry Altino (od której Sanktuarium wzięło swoją nazwę), zamierzając pracować w lesie.
Dzień był parny, ziemia spieczona z powodu przedłużającej się suszy; sfrustrowany wysiłkiem i palącym upałem, Quinto Foglia i jego dwaj młodzi synowie zostali pokonani przez wielkie pragnienie.
Nie wiedząc, co robić, a jego dzieciom groziła śmierć w tych lasach, Quinto Foglia zwrócił się z wielką ufnością do Matki Niebieskiej, aby pomogła mu w tej bardzo poważnej trudności. Modlitwa została wysłuchana, Matka Boża objawiła się i powiedziała Quinto Foglia, aby uderzył sierpem w skałę przed sobą.
W cudowny sposób trysnął strumień źródlanej wody….” zaczerpnięte z http://www.santuarioaltino.it/
Droga, o której mowa, nie jest zbyt dobra, więc należy zachować absolutną ostrożność. Po krótkiej wizycie należy udać się drogą, z której się przyjechało i wrócić do Colle Gallo.
W Colle Gallo, “świętym” miejscu dla rowerzystów, można odwiedzić małe muzeum wspomnień kolarzypamiątki, trofea, fotografie, koszulki mistrzów i rowery, z których niektóre są naprawdę kultowe.
Zejście w kierunku Val Cavallina przez Gaverina Terme, aż dotrzemy do Vigano S.Martino i zjazdu na Grone. Tutaj zaczynamy kierować się w stronę St. Fermo Hills. Od tego momentu musimy jechać prosto, na początku bardzo ostrożnie podczas przejeżdżania przez wioskę, a następnie uważać na pierwsze zakręty, które są bardzo ciasne, niektóre z nich będą miały trudne nachylenie, a następnie droga prowadzi przez zakręty, pastwiska, zakręty, lasy, więcej zakrętów, małe wioski, więcej zieleni, aż dotrzemy do ostatniego zakrętu.
Kiedy dotrzemy do Colli, możemy zatrzymać się na parkingu po prawej stronie, wychylając się, będziemy mieli niebiański widok na właśnie wykonane zakręty. Wracamy na przełęcz, ale nie zjeżdżamy, zaraz za parkingiem wybieramy pierwszą drogę w lewo i wspinamy się do schroniska. Teraz konieczny jest krótki postój, aby odetchnąć i złapać oddech po przyjemności drogi, którą właśnie pokonaliśmy.
Po minięciu Colli S. Fermo rozpoczyna się zjazd w kierunku Villongo, z kolejnymi zakrętami, spinkami do włosów i pięknymi krajobrazami otaczającymi nas, gdy mijamy wioski takie jak Adrara S. Martino. Podążamy za znakami do Villongo lub Sarnico. Na rondzie, które zwykle jest bardzo zatłoczone, skręcamy w lewo, aby cieszyć się pięknymi widokami. Jezioro Iseo i droga z Sarnico do Lovere, przechodząca przez wioski wzdłuż jeziora: Tavernola, a następnie Riva di Solto, stąd zaczyna się, moim zdaniem, najbardziej charakterystyczny odcinek drogi do Lovere, niezapomniany wąwóz Bogn.
Zaraz za portem Lovere na znaku stopu skręcamy w lewo i jedziemy do ronda, gdzie wybieramy drugi zjazd w kierunku Clusone.
La Val Borlezza czeka na nas, jeśli nie jesteś jeszcze zmęczony zakrętami, tutaj znajdziesz chleb dla swoich zębów!
Uwaga droga przebiega i przecina miejscowości, w których warto się zatrzymać, takie jak Ceretegdzie można podziwiać kaplicę Marinoni i młyny.
Po dotarciu do Clusone należy wspiąć się w kierunku Pasa Presolana.
Po przełęczy zjeżdża się do Val of Scalvew kierunku Schilpario, skąd zaczyna się droga na przełęcz Vivione. Nie martw się, to nie koniec zakrętów, jesteś dopiero w połowie drogi.
The Przełęcz Vivione jest prawdopodobnie jedną z najbardziej niedocenianych przełęczy, jakie znam. Nagradzana za niezapomniany widok na Orobie.
Po przełęczach, zakrętach i nawrotach zjeżdżamy do Val Camonica. W Forno Allione wjeżdżamy na drogę Tonale w kierunku Darfo Boario Terme, aby wspiąć się na przełęcz Presolana, gdzie kończy się wycieczka.
Nie przed jazdą na motocyklu w jednym z najpiękniejszych miejsc w okolicy.
Starożytny “Via Mala”..
“… Via Mala to jedna z najbardziej malowniczych i spektakularnych górskich arterii w Europie: sugestywne wejście do twierdzy Val di Scalve, skarbca bogatego w nieskażone zasoby naturalne i strażnika szczególnego dziedzictwa historycznego i architektonicznego o znacznej wartości. Jest to droga prowincjonalna ex SS n. 294, która przecinając prowincje Brescia i Bergamo, przecina gminy Angolo Terme, Azzone, Colere, Vilminore i Schilpario, ekscytujący “portal” do rozległego obszaru Parku Orobie….”. zaczerpnięte z http://www.viamala.it/
Po dotarciu do Azzone należy skręcić w lewo, aby dojechać do Passo della Presolana, a następnie wrócić tą samą drogą.
Na przełęczy Presolana, w obecności królowej gór Orobie, kończy się “Panoramica dei Passi”.
W takim przypadku należy kontynuować jazdę drogą krajową Tonale, mijając dwa tunele, zjeżdżając pierwszym zjazdem w prawo i podążając za znakami prowadzącymi do Lovere.
Trasa jest naprawdę przyjemna ze względu na wszystkie zakręty, które możemy pokonać. Zalecam szczególną ostrożność i odpowiednią prędkość, ponieważ przejeżdżamy przez bardzo ruchliwe miejsca. Szacunek dla ograniczeń jest najważniejszy.
Tę trasę można pokonać w ciągu jednego dnia, ale idealnym rozwiązaniem jest poświęcenie na nią dwóch lub trzech dni i zatrzymanie się, aby cieszyć się gościnnością i lokalnymi potrawami.
