Spektakl teatralny „Bartali w piekle” przedstawia zderzenie dwóch przeciwstawnych i nie do pogodzenia światopoglądów, odtwarzając epizod z życia Gino Bartaliego związany z włoskim Ruchem Oporu. Sztuka, napisana przez Sergio Pierattiniego i wyreżyserowana przez Manuelę Mandracchię, opowiada o dramatycznej konfrontacji z majorem Mario Carità, nazistowsko-faszystowskim oprawcą, w willi znanej jako Villa Triste we Florencji.
Akcja rozgrywa się w 1943 roku. Mistrz z Florencji zostaje wezwany przez Carità do jednej z cel wykorzystywanych do przesłuchiwania i torturowania partyzantów. Kolarz, który nigdy nie zapisał się do Partii Faszystowskiej i zawsze odmawiał dedykowania swoich sukcesów Duce, jest uważany za osobę podejrzaną ze względu na ciągłe podróże między Florencją a Asyżem, które odbywał pomimo zawieszenia zawodów z powodu wojny. Podejrzenia potwierdza fakt, że Bartali, pod pretekstem treningów, przewoził fałszywe dokumenty, aby pomóc uciekającym rodzinom żydowskim, a także ukrywał w swoim domu rodzinę Goldbergów.
W odtworzonym przez Pierattiniego przesłuchaniu Carità, z pomocą córki, próbuje zmusić sportowca do ujawnienia swojej roli w ruchu oporu oraz nazwisk wspólników. Sztuka porusza temat konfliktu między przeciwstawnymi wartościami, nawiązując do napięcia charakterystycznego dla tragedii greckiej.
