Od ponad sześćdziesięciu lat sztuka Toma Stopparda „Rosencrantz i Guildenstern nie żyją” jest wystawiana na całym świecie i stała się tym samym uwielbianym i cenionym klasykiem teatru współczesnego.
W tej nowej inscenizacji komedii reżyser postanowił połączyć angielski humor Stopparda z tradycją komediową Commedia dell’Arte, aby stworzyć spektakl, który zgłębia głęboką refleksję egzystencjalistyczną i filozoficzną zawartą w oryginalnym tekście, podkreślając jednocześnie komiczną i emocjonalną siłę charakterystyczną dla tej sztuki.
Tekst ten stanowi nową interpretację „Hamleta”, obserwowaną przez dziurkę od klucza oczami pełnymi naiwności dwóch bohaterów – Rosencrantza i Guildensterna – którzy, przyglądając się całej historii duńskiego księcia, dostrzegają w niej jedynie elementy surrealistyczne i farsowe.
Stoppard jest zresztą znany szerokiej publiczności jako autor scenariusza do filmu „Zakochany Szekspir”, w którym zaglądał za kulisy „Romea i Julii”, natomiast w sztuce „Rosencrantz i Guildenstern nie żyją” zanurza się z głową w kulisy „Hamleta”. Wybiera bowiem dwie drugoplanowe postacie z „Hamleta” Szekspira – Rosencrantza i Guildensterna – i czyni z nich bohaterów komedii o dziwacznym charakterze.
Na scenie pojawia się para znakomitych aktorów – Francesco Pannofino i Francesco Acquaroli, wcielający się odpowiednio w role Rosencrantza i Guildensterna – która staje się duetem tragikomicznych masek, a towarzyszy im Paolo Sassanelli w roli kierownika trupy.
W centrum naszej inscenizacji znajduje się wielka maszyna sceniczna, średniowieczne urządzenie łączące w sobie elementy teatru/wozu z „Commedia dell’Arte” z dwupoziomową sceną typową dla teatru elżbietańskiego; zabawna i zmienna scenografia, nieustannie w ruchu, która raz zamienia się w teatr, raz w zamek, a raz w statek.
Również kostiumy z epoki mogą być przekształcane i modyfikowane, co stanowi element dynamiki nieustannie podkreślającej motyw teatru w teatrze. Zresztą, skoro Stoppard w swojej sztuce pragnie przedstawić „Hamleta” w komicznej oprawie, to również ta inscenizacja czerpie z tej metateatralnej sugestii.
Spektakl pełen zabawy i dynamiki, nawiązujący do teatru ulicznego, ludowy – w najbardziej szekspirowskim znaczeniu tego słowa – będący wyrazem wielowarstwowego teatru, który potrafi wzruszyć i przemówić do każdego.
Obsada
autor: Tom Stoppard
reżyseria: Alberto Rizzi
w rolach głównych: Francesco Pannofino, Francesco Acquaroli i Paolo Sassanelli
oraz Andrea Pannofino i Chiara Mascalzoni
scenografia: Luigi Ferrigno
muzyka: Natale Pannofino
produkcja: Nuovo Teatro di Marco Balsamo
we współpracy z Ippogrifo Produzioni
w porozumieniu z Arcadia & Ricono Ltd, dzięki uprzejmości United Agents Ltd
Tom Stoppard, „Rosencrantz i Guildenstern nie żyją”, tłumaczenie Lia Cuttitta, wydane we Włoszech przez wydawnictwo Sellerio