Sofi Gallery to przestrzeń wystawiennicza sztuki współczesnej w Bergamo, zarządzana przez RT Holding – Consulting Art SRL, firmę z krajowym i międzynarodowym doświadczeniem w sektorze sztuki.
13 września 2025 r. zainaugurowano nową siedzibę o powierzchni 350 m², zaprojektowaną z myślą o poszerzeniu oferty kulturalnej poprzez wystawy, wydarzenia i spotkania poświęcone badaniom i eksperymentom artystycznym.
W twórczości Karin Monschauer rygor matematyki i wrażliwość twórczego gestu nie stoją w sprzeczności, lecz uznawane są za uzupełniające się elementy tej samej dążenia poznawczego. Urodzona w Luksemburgu w 1960 roku, a obecnie działająca w Muralto, artystka z biegiem czasu wypracowała język wizualny, który czerpie zarówno z logiki, jak i z pamięci, zarówno ze struktury, jak i z intuicji.
Wystawa indywidualna „Geometrie duszy” stanowi poetycką syntezę tych poszukiwań. Tytuł ten nie tylko ma charakter sugestywny, ale także głęboko odzwierciedla twórczość artysty: geometrie obecne w jego dziełach nigdy nie są formalnymi ćwiczeniami samymi w sobie, lecz wrażliwymi narzędziami, dzięki którym uwidacznia się wewnętrzny, niewidzialny i dynamiczny wymiar. W twórczości Monschauera forma staje się emocjonalną wibracją, a struktura – polem energetycznym.
Korzenie tej praktyki sięgają starożytnej sztuki haftu, z której artystka czerpie koncepcję obrazu jako tkaniny. W swoich wczesnych pracach nić i gest ręczny tworzyły gęste, intymne, niemal rytualne powierzchnie. Z biegiem czasu ta tkaninowa gramatyka ewoluowała, przechodząc przez technikę „półściegu”, aż do decydującej transformacji w 2015 roku, kiedy to Monschauer wprowadziła technologie cyfrowe do swojego procesu twórczego.
Wdrożenie oprogramowania cyfrowego nie stanowi zerwania z przeszłością, lecz ją przekształca: splot staje się matrycą, a nić zamienia się w linię wektorową. W tym procesie twórczość Monschauera nawiązuje dialog z Op Artem Vasarely’ego i Bridget Riley, zachowując jednak swój własny, niezależny charakter.
To, co radykalnie wyróżnia jego twórczość, to umiejętność połączenia napięcia wizualnego z wymiarem medytacyjnym: jego dzieła nie tylko wymagają, by je oglądać, ale także by się przez nie przechodzić.
W tym sensie geometria staje się uniwersalnym językiem, zdolnym przywoływać archaiczne struktury, a jednocześnie wybiegać ku wizji przyszłości. Dusza natomiast jawi się jako to, co ożywia i destabilizuje te konstrukcje: życiowy strumień, który wymyka się sztywności formy, choć przejawia się właśnie poprzez nią.
Wystawa „Geometrie dell’Anima” zaprasza do odkrywania twórczości Karin Monschauer jako przestrzeni rezonansu między porządkiem a intuicją. Jej hipnotyzujące powierzchnie stanowią próg percepcyjny: miejsca, w których precyzja znaku staje się bramą do tego, co niewidzialne.
W epoce przepełnionej obrazami twórczość Monschauera przywraca spojrzeniu rzadką kontemplacyjną jakość. Geometria nie jest już ograniczeniem, lecz otwarciem: przejściem, w którym dusza może odnaleźć formę, rytm i oddech.
