„Mówić, robić, całować, list, testament” to spektakl poświęcony postaci dziecka, skupiający się na jego potencjale i nieskończonych możliwościach, jakie każda osoba nosi w sobie od urodzenia. Spektakl stanowi manifest na rzecz praw dziecka, skłaniając do refleksji nad współczesnym społeczeństwem i jego przyspieszonym tempem życia, które często prowadzi do traktowania najmłodszych jak małych dorosłych, pomijając ich potrzeby i konieczność odpowiedniego wysłuchania.
Poprzez serię następujących po sobie scen przedstawienie pokazuje, jak ważne jest, by dzieci mogły zdobywać doświadczenia oraz cieszyć się szacunkiem i zaufaniem. Spektakl skierowany jest do dzieci, rodziców, nauczycieli i dorosłych widzów, zachęcając ich do odkrywania możliwości związanych z działaniem indywidualnym i zbiorowym.
Spektakl nie opiera się na jednej fabule, lecz stanowi zbiór różnych opowieści o znaczeniu zabawy jako podstawowego elementu rozwoju i poznawania siebie. Tekst podkreśla, że to na dorosłych spoczywa odpowiedzialność za zapewnienie warunków niezbędnych do zabawy, z poszanowaniem podstawowych praw, takich jak dialog, kontakt z naturą oraz swoboda odkrywania takich elementów jak woda, ziemia czy światło.
Tematyka przedstawienia
Wydarzenie porusza różne aspekty związane z rozwojem:
- Znaczenie zabawy jako czynności niezbędnej dla rozwoju;
- Prawo do eksploracji sensorycznej i obcowania z materiałami naturalnymi;
- Potrzeba zapewnienia przestrzeni i ram czasowych dostosowanych do potrzeb dzieci;
- Znaczenie kontaktu z elementami natury, takimi jak wschód słońca, zachód słońca i pory roku.
