W ramach “Sezonu Locatelli Ensemble” w Teatrze Donizetti odbędzie się koncert prezentujący kompletne wykonanie oratorium Händla, z filologicznym podejściem, które przywraca mu oryginalny koloryt, przejrzystość i witalność.
Wśród najwyższych szczytów zachodniej muzyki, “Mesjasz” Georga Friedricha Händla zajmuje wyjątkowe miejsce pod względem ekspresyjnej siły, dramatycznej mocy i duchowej głębi. Skomponowane w zaledwie dwadzieścia cztery dni latem 1741 roku, do libretta zaczerpniętego w całości z tekstów biblijnych, oratorium to stało się uniwersalnym symbolem, uwielbianym i wykonywanym na całym świecie.
“Mesjasz” to monumentalne dzieło, które pokonuje wszelkie bariery konfesyjne i kulturowe: nie jest to teatralna narracja, ale muzyczna medytacja nad tajemnicą odkupienia. Składające się na niego trzy części – Zapowiedź i Narodziny, Męka i Zmartwychwstanie oraz Ostateczna Gloryfikacja – nie podążają za linearną fabułą, ale rozwijają się jak dźwiękowa architektura, w której intymne i kontemplacyjne strony przeplatają się z wielkimi chóralnymi freskami o przytłaczającym wpływie.
W tej kompozycji Händlowi udało się połączyć liryczną intensywność włoskiej opery, surowość niemieckiego kontrapunktu i formalną klarowność angielskiej tradycji. Słynne Hallelujah to tylko jeden z wielu punktów kulminacyjnych partytury, która daje publiczności nieprzerwaną serię arcydzieł: od dramatycznych recytatywów po serdeczne ariosa, od monumentalnych fug po radosne chorały.
Koncert oferuje kompletne wykonanie oratorium, z instrumentami z epoki i filologicznym podejściem, które przywraca mu oryginalny koloryt, przejrzystość i witalność. Locatelli Ensemble, wspierany przez swój własny Locatelli Vocal Ensemble, zamierza wydobyć na światło dzienne całą teatralną i duchową siłę tego dzieła, nie jako historycznego reliktu, ale jako żywego i angażującego doświadczenia, zdolnego przemawiać nawet dziś z imponującą aktualnością.
Przeniesienie “Mesjasza” na scenę oznacza oddanie głosu jednemu z najwyższych świadectw europejskiej muzyki barokowej, w ponadczasowym dialogu między sztuką, wiarą i ludzkością.