Wzdłuż malowniczej trasy, która wspina się z dzielnicy Longuelo do Borgo Canale, między dwiema wspaniałymi kotlinami Bergamasque, Astino i Conca d’Oro, po drodze natkniesz się na mały kościół San Martino della Pigrizia.Wbrew pozorom San Martino nie ma nic wspólnego z lenistwem, wręcz przeciwnie!
Nazwa tego miejsca wywodzi się z kwestii czysto geograficznej: część ziemi po stronie Valle d’Astino, w przeciwieństwie do Conca d’Oro, jest z natury mniej narażona na działanie promieni słonecznych i z tego powodu uprawa na tym obszarze przebiega wolniej.
Z biegiem czasu miejscowi zaczęli nadawać tej części ziemi przydomek “leniwy”, podkreślając jej “leniwy” charakter.
Kościół, który dotarł do naszych czasów z IX wieku nie bez kilku zmian, ma główne wejście z brązu, na którym wyrzeźbiono dwóch świętych patronów, świętego Marcina i Matkę Bożą Czystości, oraz małą górną lunetę, która uzupełnia łukową fasadę.
Z boku małe kamienne schody prowadzą do drugorzędnych drzwi wejściowych.
Są one również wykonane z brązu i przedstawiają historię małego kościoła.
Wnętrze składa się z jednej prostokątnej nawy podzielonej na trzy przęsła dwoma murowanymi łukami, nad którymi rozchodzą się dwie połacie odsłoniętego dachu.
Prezbiterium składa się z bardzo prostej kaplicy przykrytej sklepieniem kolebkowym z szeregiem dzieł przedstawiających Madonnę z Dzieciątkiem oraz świętych Marcina, Jana Chrzciciela, Karola i Antoniego Padewskiego w centrum.
