Spektakl „Czerwony Kapturek. W brzuchu wilka” zrodził się z chęci opowiedzenia jednej z najbardziej znanych bajek świata w nowym ujęciu. Fabuła skupia się na momencie, w którym bohaterka zostaje pożarta i trafia do brzucha wilka, przedstawionego w postaci starej, tajemniczej szafy. Czerpiąc inspirację z książki „Prawdziwe pochodzenie bajek” autorstwa Paolo Baostela, twórcy spektaklu poszukiwali korzeni bajki w legendach nordyckich, wskazując wilka Fenrira — stworzenie zdolne do pochłaniania wszechświatów — jako punkt wyjścia do rozwoju dramaturgii.
Fabuła opowiada o podróży Czerwonego Kapturka, która wyrusza jako dziewczynka, by stać się kobietą, łowczynią i strażniczką lasu. Celem tego dzieła jest umożliwienie dzieciom utożsamienia się z bohaterką i przeżycia przygody dorastania.
Główna bohaterka, Elsbet, idzie z babcią po wino i focaccię, gdy – kierowana ciekawością – zostaje zamknięta w szafie. Stamtąd słyszy głos Szarej Głowy, wielkiego wilka. Elsbet przyjmuje zaproszenie wilka, by ten odprowadził ją wraz z babcią, ale po drodze pojawia się postać Sumienia, małego wilczka, który ujawnia prawdę: znajdują się w brzuchu wilka. Szara Głowa połknął bowiem dziewczynkę i zamierza pożreć również babcię oraz cały wszechświat.
Obsada i realizacja
Pomysł, scenariusz i reżyseria
: Noemi Valentini, Davide De Togni
Kostiumy:
Susanna Albiero
Rysunki:
Emanuele dell’Acacia
